Π§ΠΈΡ‚Π°ΠΉΡ‚Π΅ ΠΊΠ½ΠΈΠ³ΠΈ ΠΎΠ½Π»Π°ΠΉΠ½ Π½Π° Bookidrom.ru! БСсплатныС ΠΊΠ½ΠΈΠ³ΠΈ Π² ΠΎΠ΄Π½ΠΎΠΌ ΠΊΠ»ΠΈΠΊΠ΅

Π§ΠΈΡ‚Π°Ρ‚ΡŒ ΠΎΠ½Π»Π°ΠΉΠ½ Β«Π˜ΡΡ‚ΠΎΡ€ΠΈΡ ΠΊΠ°ΠΊ ΠΏΡ€ΠΎΠ±Π»Π΅ΠΌΠ° Π»ΠΎΠ³ΠΈΠΊΠΈ. Π§Π°ΡΡ‚ΡŒ пСрвая. ΠœΠ°Ρ‚Π΅Ρ€ΠΈΠ°Π»Ρ‹Β». Π‘Ρ‚Ρ€Π°Π½ΠΈΡ†Π° 151

Автор Густав Π¨ΠΏΠ΅Ρ‚

83

Hume D. Treatise… Π’. III. Π . II. Sect. I.

84

Если я Π½Π΅ ошибаюсь, Бэкон ΠΏΠ΅Ρ€Π²Ρ‹ΠΉ ΠΏΠΎΠ½ΠΈΠΌΠ°Π» Π»ΠΎΠ³ΠΈΠΊΡƒ ΠΊΠ°ΠΊ ars inveniendi: Β«Sicut scientiae, quae nunc habentur, inutiles sunt ad inventionem operum; ita et logica, quae nunc habetur, inutilis est ad inventionem scientiarumΒ» (Bacon Fr. Novum Organum scientiarum. Venetiis, 1762. I. 11). Π‘Ρ€. Ρ‚Π°ΠΊΠΆΠ΅: Β«Nam huic nostrae Scientiae fnis proponitur; ut inveniantur non Argumenta, sed Artes; nec Principiis consentanea, sed ipsa Principia; nec Rationes probabiles, sed Designationes et indicationes Operum. Itaque ex intentione diversa, diversus sequitur effectus. Illic enim adversarius Disputatione vincitur et constringitur: hiс Natura OpereΒ». (Bacon Fr. De Dign. etc., ΠŸΡ€Π΅Π΄ΠΈΡΠ»ΠΎΠ²ΠΈΠ΅.) {НСсомнСнно, Ρ‡Ρ‚ΠΎ Β«inventioΒ» взял ΠΎΡ‚ Рамуса! Но Ρƒ Рамуса ΠΏΠΎ Π°Π½Π°Π»ΠΎΠ³ΠΈΠΈ с Ρ€Π΅Ρ‚ΠΎΡ€ΠΈΠΊΠΎΠΉ, inventio Π΅ΡΡ‚ΡŒ ΠΈΠΌΠ΅Π½Π½ΠΎ Π½Π°Ρ…ΠΎΠΆΠ΄Π΅Π½ΠΈΠ΅ Π°Ρ€Π³ΡƒΠΌΠ΅Π½Ρ‚ΠΎΠ², Ρƒ Бэкона, ΠΏΠΎ-Π²ΠΈΠ΄ΠΈΠΌΠΎΠΌΡƒ, ΡƒΠΆΠ΅ Π² ΠΏΡ€ΠΈΠ²Π΅Π΄Π΅Π½Π½ΠΎΠΉ здСсь Ρ†ΠΈΡ‚Π°Ρ‚Π΅ <ΠΏΡ€ΠΎΠ²Π΅Π΄Π΅Π½Π° стрСлка ΠΊ non Argumenta> оппозиция Рамусу, ΠΊΠΎΡ‚ΠΎΡ€ΠΎΠ³ΠΎ ΠΎΠ½ ΠΈ Π²ΠΎΠΎΠ±Ρ‰Π΅ ΠΎΡ‚Π²Π΅Ρ€Π³Π°Π». ΠΠ΅ΠΏΡ€ΠΎΡΡ‚ΠΈΡ‚Π΅Π»ΡŒΠ½ΠΎ Π±Ρ‹Π»ΠΎ ΠΏΡ€ΠΎΠ·Π΅Π²Π°Ρ‚ΡŒ Ρ‚ΡƒΡ‚ Рамуса!!} Π Π°ΠΉΠΌΡƒΠ½Π΄ Π›ΡƒΠ»Π»ΠΈΠΉ свою Ars Combinatoria Π½Π°Π·Ρ‹Π²Π°Π΅Ρ‚ просто Ars Magna et Ultima (ΠΊΡ€Π°Ρ‚ΠΊΠΎΠ΅ ΠΈΠ·Π»ΠΎΠΆΠ΅Π½ΠΈΠ΅: Ars brevis <…> Compendium et Isagoge Artis Magnae). Β«Π˜ΡΠΊΡƒΡΡΡ‚Π²ΠΎΒ» Луллия ΠΊΠ°ΠΊ Ars inventiva опрСдСляСт Агриппа Π² своСм ΠΊΠΎΠΌΠΌΠ΅Π½Ρ‚Π°Ρ€ΠΈΠΈ ΠΊ Ars brevis: Dicitur autem haec ars inventiva, quia docet nos invenire et multiplicare res et terminos, etc., etc. Lullii R. Opera / Ed. postrema. 1651. P. 790). Но ΠŸΡ€Π°Π½Ρ‚Π»ΡŒ ΡΠΎΠ²Π΅Ρ€ΡˆΠ΅Π½Π½ΠΎ ΠΎΡΠ½ΠΎΠ²Π°Ρ‚Π΅Π»ΡŒΠ½ΠΎ ΠΎΡ‚ΠΌΠ΅Ρ‚ΠΈΠ», Ρ‡Ρ‚ΠΎ эти сочинСния Луллия ΠΌΠ°Π»ΠΎ ΠΈΠΌΠ΅ΡŽΡ‚ ΠΎΡ‚Π½ΠΎΡˆΠ΅Π½ΠΈΡ ΠΊ Π»ΠΎΠ³ΠΈΠΊΠ΅ (III. S. 145). Π”Π° ΠΈ сам Π›ΡƒΠ»Π»ΠΈΠΉ Π½Π΅ смСшивал свою Ars Magna с Π»ΠΎΠ³ΠΈΠΊΠΎΠΉ; Π² ΡΠ²ΠΎΠ΅ΠΉ Dialectica seu logica nova ΠΎΠ½ опрСдСляСт Π»ΠΎΠ³ΠΈΠΊΡƒ ΡΠ»Π΅Π΄ΡƒΡŽΡ‰ΠΈΠΌ ΠΎΠ±Ρ€Π°Π·ΠΎΠΌ: Logica est ars, qua verum et falsum ratiocinando cognoscuntur, et argumentative discernunturΒ» (Lullii R. Opera. P. 147), Π° Π² Π΅Π³ΠΎ «ста Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΠ°Ρ…Β» ΠΏΠΎΠ΄ β„– 87 Π½Π°Ρ…ΠΎΠ΄ΠΈΠΌ: Logica est ars cum qua logicus invenit naturalem conjunctionem inter subjectum et praedicatum (Ibid. Ars brevis. P. 28). И Π² послСднСм случай Ρ€Π΅Ρ‡ΡŒ ΠΈΠ΄Π΅Ρ‚ всС-Ρ‚Π°ΠΊΠΈ Π½Π΅ ΠΎΠ± эвристикС. β€“ Π”Π΅ΠΊΠ°Ρ€Ρ‚ Π±Ρ‹Π» Π½Π΅ΡƒΠ΄ΠΎΠ²Π»Π΅Ρ‚Π²ΠΎΡ€Π΅Π½ Π»ΠΎΠ³ΠΈΠΊΠΎΠΉ, ΠΊΠΎΡ‚ΠΎΡ€ΡƒΡŽ Π΅ΠΌΡƒ ΠΏΡ€ΠΈΡˆΠ»ΠΎΡΡŒ ΠΈΠ·ΡƒΡ‡Π°Ρ‚ΡŒ, ΠΈΠΌΠ΅Π½Π½ΠΎ ΠΏΠΎΡ‚ΠΎΠΌΡƒ, Ρ‡Ρ‚ΠΎ ΠΎΠ½Π° Π±Ρ‹Π»Π° Π½Π°ΡƒΠΊΠΎΠΉ ΠΎΠ± ΠΈΠ·Π»ΠΎΠΆΠ΅Π½ΠΈΠΈ: Β«Mais, en les examinant, je pris garde que, pour la logique, ses syllogismes et la plupart de ses autres instructions servent plutΓ΄t Γ  expliquer Γ  autrui les choses qu’on sait, ou mΓͺme, comme l’art de Lulle, a parler sans jugement de celles qu’on ignore qu’a les apprendreΒ» (Descartes R. Discours de la MΓ©thode. P. II). Π‘Π»Π΅Π΄ΡƒΠ΅Ρ‚ Π΅Ρ‰Π΅ Π½Π°ΠΏΠΎΠΌΠ½ΠΈΡ‚ΡŒ, Ρ‡Ρ‚ΠΎ Новый ΠžΡ€Π³Π°Π½ΠΎΠ½ составляСт Ρ‚ΠΎΠ»ΡŒΠΊΠΎ Ρ‡Π°ΡΡ‚ΡŒ Π»ΠΎΠ³ΠΈΠΊΠΈ, ΠΊΠ°ΠΊ Π΅Π΅ ΠΏΠΎΠ½ΠΈΠΌΠ°Π΅Ρ‚ сам Бэкон (см.: Bacon Fr. De Dign. L. V). Но Π½Π΅ Ρ‚Ρ€ΡƒΠ΄Π½ΠΎ Π±Ρ‹Π»ΠΎ Π±Ρ‹ ΠΏΠΎΠΊΠ°Π·Π°Ρ‚ΡŒ, Ρ‡Ρ‚ΠΎ сущСствСнным всС ΠΆΠ΅ для Π½Π΅Π³ΠΎ Π²Π΅Π·Π΄Π΅ остаСтся inventio. β€“ Π£ Π›Π΅ΠΉΠ±Π½ΠΈΡ†Π° Ars inveniendi Ρ‚Π°ΠΊΠΆΠ΅ ΠΈΠΌΠ΅Π΅Ρ‚ эвристичСскоС Π·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠ΅, Π½ΠΎ Π΅Π΅ Π·Π°Π΄Π°Ρ‡ΠΈ Π·Π½Π°Ρ‡ΠΈΡ‚Π΅Π»ΡŒΠ½ΠΎ Ρ€Π°ΡΡˆΠΈΡ€ΡΡŽΡ‚ΡΡ. Π‘ΠΌ.: Couturat L. La Logique de Leibnitz. Paris, 1901. P. 272 s.

85

Bacon Fr. De Dign. et Augm. L. I. Cap. I // Baconi Opera omnia Impensis SchΓΆnwetteri. 1665. P. 43–44: Β«Historia proprie individuorum est, quae circumscribuntur loco et temporeΒ»; Β«Etenim historiam et experientiam pro eadem re habemus: quemadmodum etiam Philosophiam et scientiasΒ».

86

ΠΡϱὢ ποιητιϰῆς. IX.1451b. Π˜Π·Π²Π΅ΡΡ‚Π½Ρ‹ΠΉ историограф Vossius (Π°Π²Ρ‚ΠΎΡ€ Π±ΠΎΠ»ΡŒΡˆΠΈΡ… историографичСских сочинСний De historicis Graecis Libri X ΠΈ De historicis Latinis Libri III) Π² своСй Ars historica, ed. secunda. Lugduni Batavorum, 1653. P. 15 ss., Π΄Π΅Π»Π°Π΅Ρ‚ ΡΠ»Π΅Π΄ΡƒΡŽΡ‰ΠΈΠΉ ΠΏΠ΅Ρ€Π΅Ρ…ΠΎΠ΄: Ab historice transeamus ad historiam. Quae non incommode defniri nobi posse videtur, cognitio singularium, quorum memoriam conservari utile sit ad bene beateque vivendum. Ea defnitione tria sumus complexi, genus, objectum, fnem. ΠŸΠ΅Ρ€Π΅Ρ…ΠΎΠ΄Ρ дальшС ΠΊ Ρ€Π°Π·ΡŠΡΡΠ½Π΅Π½ΠΈΡŽ этого опрСдСлСния, Ѐоссиус прямо ссылаСтся Π½Π° Ρ†ΠΈΡ‚ΠΈΡ€ΡƒΠ΅ΠΌΠΎΠ΅ Π²Ρ‹ΡˆΠ΅ ΠΎΠΏΡ€Π΅Π΄Π΅Π»Π΅Π½ΠΈΠ΅ АристотСля ΠΈ высказываСт сообраТСния, ΠΊΠΎΡ‚ΠΎΡ€Ρ‹Π΅ стоит воспроизвСсти, нСсмотря Π½Π° Π½Π΅ΠΊΠΎΡ‚ΠΎΡ€ΡƒΡŽ Π΄Π»ΠΈΠ½Π½ΠΎΡ‚Ρƒ Π² Ρ†ΠΈΡ‚Π°Ρ‚Π΅: At de historia quidem, β€“ paсcyΠΆΠ΄aeΡ‚ ΠΎΠ½, β€“ extra omnem controversiam est, eam versari circa singularia, atque ex eo manifestus est eorum error, qui existimant, intellectum non esse singularium: neque enim tam crassos {густой, толстый, Π·Π΄ΠΎΡ€ΠΎΠ²Ρ‹ΠΉ, с Π·Π΄Ρ€Π°Π²Ρ‹ΠΌ рассудком} esse puto, ut judicent, ad historiam non requiri intellectum, sed tantummodo sensum. Non quidem nescio, ab Aristotele I. Physic, scriptum esse, rationem esse universalium, sensus autem singularium. Verum id accipiendum opposite, quia sensus tantum singularium sit, intellectus autem insuper sit universalium; imo perfectius universalia intelligat, quam singularia. Et certe si non intelligit intellectus singularia, quomodo prudentia, quae est habitus intellectus, versatur sua natura circa singularia? Aut si intellectus non intelligit singularia, quomodo ab iis abstrahit universalia? Suntque haec eo magis consideranda, quod, cum Averroes existimaret, intellectum non esse singularium, statuerit Deum, quia purus est intellectus, non perspicere res singulares, neque ea, quae in mundo funt curare (P. 18). Π­Ρ‚ΠΎ рассуТдСниС Π½Π΅ лишСно Ρ‚Π°ΠΊΠΆΠ΅ чисто философского значСния, Ρ‚Π°ΠΊ ΠΊΠ°ΠΊ ΠΎΠ½ΠΎ, ΠΎΡ‡Π΅Π²ΠΈΠ΄Π½ΠΎ, содСрТит in nuce ΠΊΡ€ΠΈΡ‚ΠΈΠΊΡƒ всякого сСнсуализма.

87

А. Π‘. Π›Π°ΠΏΠΏΠΎ-ДанилСвский Π² своСм интСрСсном курсС Β«ΠœΠ΅Ρ‚ΠΎΠ΄ΠΎΠ»ΠΎΠ³ΠΈΡ истории» считаСт, Ρ‡Ρ‚ΠΎ со Π²Ρ€Π΅ΠΌΠ΅Π½ΠΈ появлСния сочинСния Бэкона De Dign. ΠΌΠΎΠΆΠ½ΠΎ Π½Π°Ρ‡ΠΈΠ½Π°Ρ‚ΡŒ ΠΈΡΡ‚ΠΎΡ€ΠΈΡŽ «эмпиричСского построСния историчСского знания Π² идиографичСском смыслС». Π’ ΠΎΡ†Π΅Π½ΠΊΠ΅ Бэкона я Ρ€Π΅ΡˆΠΈΡ‚Π΅Π»ΡŒΠ½ΠΎ Ρ€Π°ΡΡ…ΠΎΠΆΡƒΡΡŒ с ΠΏΠΎΡ‡Ρ‚Π΅Π½Π½Ρ‹ΠΌΠΈ Π°Π²Ρ‚ΠΎΡ€ΠΎΠΌ. ΠŸΠΎΡ‡Π΅ΠΌΡƒ Ρ‚ΠΎΠ³Π΄Π° Π½Π΅ Π½Π°Ρ‡ΠΈΠ½Π°Ρ‚ΡŒ «идиографичСскоС» ΠΏΠΎΠ½ΠΈΠΌΠ°Π½ΠΈΠ΅ истории с АристотСля? Π’Π΅Π΄ΡŒ это ΡƒΡ‚Π²Π΅Ρ€ΠΆΠ΄Π΅Π½ΠΈΠ΅ основано Ρ‚ΠΎΠ»ΡŒΠΊΠΎ Π½Π° Ρ‚ΠΎΠΌ, Ρ‡Ρ‚ΠΎ Бэкон считаСт ΠΏΡ€Π΅Π΄ΠΌΠ΅Ρ‚ΠΎΠΌ истории Β«ΠΈΠ½Π΄ΠΈΠ²ΠΈΠ΄ΡƒΠ°Π»ΡŒΠ½ΠΎΠ΅Β». ИдСя ΠΆΠ΅ «номотСтичСской» истории, β€“ Ссли ΠΏΡ€ΠΈΠ½ΠΈΠΌΠ°Ρ‚ΡŒ это нисколько ΠΏΡ€ΠΈΠΌΠΈΡ‚ΠΈΠ²Π½ΠΎΠ΅ противопоставлСниС идиографичСского ΠΈ номотСтичСского, β€“ Π΅ΡΡ‚ΡŒ Π²Ρ‹Π΄ΡƒΠΌΠΊΠ° XIX Π²Π΅ΠΊΠ°, Ρ‚ΡƒΡ‚ Ρ‚ΠΎΠ»ΡŒΠΊΠΎ ΠΈΠΌΠ΅Π΅Ρ‚ смысл ΠΈ Π½Π°Π·Π²Π°Π½Π½ΠΎΠ΅ противопоставлСниС; Π² ΡΠΏΠΎΡ…Ρƒ Бэкона «идиографичСскоС» ΠΏΠΎΠ½ΠΈΠΌΠ°Π½ΠΈΠ΅ истории Π±Ρ‹Π»ΠΎ СстСствСнным, само собою Ρ€Π°Π·ΡƒΠΌΠ΅ΡŽΡ‰ΠΈΠΌΡΡ. Π›Π°ΠΏΠΏΠΎ-ДанилСвский А. Π‘. ΠœΠ΅Ρ‚ΠΎΠ΄ΠΎΠ»ΠΎΠ³ΠΈΡ истории. БПб., 1910. Π’Ρ‹ΠΏ. I. C. 182 ΠΈ сл. β€“ ΠœΠ°ΠΉΡ€ Ρ‚Π°ΠΊΠΆΠ΅ ΠΏΡ€Π΅ΡƒΠ²Π΅Π»ΠΈΡ‡ΠΈΠ²Π°Π΅Ρ‚ Π·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠ΅ Бэкона. Π‘ΠΌ.: Mayr R. Op. сit. S. 92 ff.

88

Bacon Fr. De Dign. et Augm. L. I. Cap. IV // Bacon Fr. Opera cit. P. 49–50.

89

Bacon Fr. De Dign. L. III. Cap. I.

90

Ibid. Cap. IV.

91

Бэкон горячо восстаСт ΠΏΡ€ΠΎΡ‚ΠΈΠ² Ρ‚Π΅Π»Π΅ΠΎΠ»ΠΎΠ³ΠΈΠΈ Π² Ρ„ΠΈΠ·ΠΈΠΊΠ΅, Π½ΠΎ ΠΊ числу desiderata относит Π²Ρ‚ΠΎΡ€ΡƒΡŽ Ρ‡Π°ΡΡ‚ΡŒ ΠΌΠ΅Ρ‚Π°Ρ„ΠΈΠ·ΠΈΠΊΠΈ, Π³Π΄Π΅ ΠΈΡΡΠ»Π΅Π΄ΡƒΡŽΡ‚ΡΡ Ρ†Π΅Π»Π΅Π²Ρ‹Π΅ ΠΏΡ€ΠΈΡ‡ΠΈΠ½Ρ‹ (Metaphysicae pars secunda est fnalium causarum inquisitio). Π¦Π΅Π»Π΅Π²Ρ‹Π΅ ΠΏΡ€ΠΈΡ‡ΠΈΠ½Ρ‹, ΠΏΠΎ Бэкону, ΠΈ физичСскиС Π½Π΅ ΠΈΡΠΊΠ»ΡŽΡ‡Π°ΡŽΡ‚ Π΄Ρ€ΡƒΠ³ Π΄Ρ€ΡƒΠ³Π°: Conspirantibus optime utrisque causis, nisi quod altera intentionem, altera simplicem consecutionem denotet. Bacon Fr. Opera… 1665. P. 92.

92

Π€Π°ΡƒΠ»Π΅Ρ€ Π² своСм Π’Π²Π΅Π΄Π΅Π½ΠΈΠΈ ΠΊ ΠΈΠ·Π΄Π°Π½Π½ΠΎΠΌΡƒ ΠΈΠΌ Новому ΠžΡ€Π³Π°Π½ΠΎΠ½Ρƒ, сопоставляя Π·Π½Π°Ρ‡Π΅Π½ΠΈΠ΅ Β«Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΡ‹Β» Ρƒ Бэкона, с ΠΎΠ΄Π½ΠΎΠΉ стороны, ΠΊΠ°ΠΊ сущности, Π΄ΠΈΡ„Ρ„Π΅Ρ€Π΅Π½Ρ†ΠΈΠΈ, опрСдСлСния, Π° с Π΄Ρ€ΡƒΠ³ΠΎΠΉ стороны, ΠΊΠ°ΠΊ ΠΏΡ€ΠΈΡ‡ΠΈΠ½Ρ‹, Π·Π°ΠΊΠΎΠ½Π°, нашСл здСсь Π΄Π²Π° Ρ€Π°Π·Π»ΠΈΡ‡Π½Ρ‹Ρ… смысла, ΠΊΠΎΡ‚ΠΎΡ€Ρ‹Π΅ ΠΎΠ½ примиря

93

НапримСр, Π’ΠΎΠ»ΡŒΡ„ Ρ‚Π°ΠΊ опрСдСляСт Ρ„ΠΎΡ€ΠΌΡƒ: Determinationes essentiales sunt id, quod Forma appellari solet, item Causa formalis. Wolff Ch. Ont. Β§ 944.

94

Platonem <…> in sua de Ideis doctrina, Formas esse verum Scientiae objectum vidisse; utcunque sententiae hujus verissimae fructum amiserit, Formas penitus a materia abstractas, non in materia determinatas, contemplando et prensando. Bacon Fr. Opera… 1665. P. 89.

95

Bacon Fr. Opera… 1665. P. 90. Π‘Ρ€. Ρ‚Π°ΠΊΠΆΠ΅: Bacon Fr. N. Org. II. 3, Π³Π΄Π΅ ΠΎ физичСских ΠΏΡ€ΠΈΡ‡ΠΈΠ½Π°Ρ…: quae causae fuxae sunt, et nihil aliud quam vehicula et causae formam deferentes in aliquibus.

96

ИмСнно: forma, causa formalis, rerum forma essentialis, differentia vera, natura naturans, fons emanationis, ipsissima res, lex fundamentalis et communis, defnitio vera, lex actus sive motus, lex actus puri.

97

Bacon Fr. N. Org. II. 20.

98

qui est in ordine ad universum, non relativus tantummodo ad sensum.

99

Bacon Fr. N. Org. II. 13: Cum enim forma rei sit ipsissima res; neque differat res a forma, aliter quam differunt apparens et existens, aut exterius et interius, aut in ordine ad hominem et in ordine ad universum.

100

Bacon Fr. N. Org. I. 51: Intellectus humanus fertur ad abstracta propter naturam propriam; atque ea, quae fuxa sunt, fngit esse constantia. Melius autem est naturam secare, quam abstrahere, id quod Democriti schola fecit, quae magis penetravit in naturam, quam reliquae. Materia potius considerari debet et ejus schematismi, et meta-schematismi, atque actus purus, et lex actus sive motus; formae enim commenta animi humani sunt, nisi libeat leges illas actus formas appellare.

101

БэконовскоС ΠΏΠΎΠ½ΠΈΠΌΠ°Π½ΠΈΠ΅ ΠΌΠ°Ρ‚Π΅Ρ€ΠΈΠ°Π»ΠΈΠ·ΠΌΠ° с достаточной ΡΡΠ½ΠΎΡΡ‚ΡŒΡŽ раскрыто Π² Π΅Π³ΠΎ ΡΡ‚Π°Ρ‚ΡŒΠ΅ Β«De Principiis atque OriginibusΒ» (secundum fabulas Cupidinis et Coeli, sive Parmenidis et Telesii, et praecipue Democriti Philosophia, tractata in Fabula de Cupidine). Bacon Fr. Opera… P. 649 ss.

102

Ibid. P. 652–653: Sed dum illa Aristotelis et Platonis strepitu et pompa professoria in Scholis circumsonarent et celebrarentur, haec ipsa Democriti apud Sapientiores, et contemplationum silentia et ardua arctius complexos, in magno honore erat.

103

ΠžΡ€. сit. P. 654: Nam et motus quoque abstractio infnitas phantasias peperit, de animis, vitis et similibus, ac si iis per materiam et formam non satisferet, sed ex suis propriis penderent illa Principiis. Sed haec tria nullo modo discerpenda, sed tantummodo distinguenda; atque asserenda materia (qualiscunque ea sit) ita ornata, et apparata, et formata, ut omnis virtus, Essentia, actio, atque motus naturalis, ejus consecutio, et emanatio esse possit.

104

Π’ эту ΠΏΠΎΡ€Ρƒ ΠΈ богословиС Π½Π°Ρ‡ΠΈΠ½Π°Π΅Ρ‚ ΠΏΠΎΠ»ΡŒΠ·ΠΎΠ²Π°Ρ‚ΡŒΡΡ историчСским ΠΌΠ΅Ρ‚ΠΎΠ΄ΠΎΠΌ ΠΈ нСсомнСнно, Ρ‡Ρ‚ΠΎ тСологичСская интСрпрСтация Π‘Ρ‚Π°Ρ€ΠΎΠ³ΠΎ ΠΈ Нового Π—Π°Π²Π΅Ρ‚Π° вСсьма способствовала Ρ€Π°Π·Π²ΠΈΡ‚ΠΈΡŽ историчСской ΠΊΡ€ΠΈΡ‚ΠΈΠΊΠΈ ΠΈ ΠΈΠ½Ρ‚Π΅Ρ€ΠΏΡ€Π΅Ρ‚Π°Ρ†ΠΈΠΈ. Π­Ρ‚ΠΎ относится особСнно ΠΊ Π“Π΅Ρ€ΠΌΠ°Π½ΠΈΠΈ (ΠœΠΈΡ…Π°ΡΠ»ΠΈΡ, Π—Π΅ΠΌΠ»Π΅Ρ€, ЭрнСсти). Π’ английской Π»ΠΈΡ‚Π΅Ρ€Π°Ρ‚ΡƒΡ€Π΅ извСстно сочинСниС ΠŸΡ€ΠΈΡΡ‚Π»ΠΈ (1733–1784) ΠΎΠ± Β«Π˜ΡΡ‚ΠΎΡ€ΠΈΡ‡Π΅ΡΠΊΠΎΠΌ ΠΌΠ΅Ρ‚ΠΎΠ΄Π΅Β», Π½Π΅ помСшавшСС самому Π°Π²Ρ‚ΠΎΡ€Ρƒ Π²Ρ‹ΡΠΊΠ°Π·Ρ‹Π²Π°Ρ‚ΡŒ вСсьма Π½Π°ΠΈΠ²Π½Ρ‹Π΅ историчСскиС суТдСния (Π‘Ρ€. Stephen L. Op. cit. P. 434 ss.). ЧувствованиС «историчСского Π΄ΡƒΡ…Π°Β», Π½Π° ΠΌΠΎΠΉ взгляд, обнаруТиваСтся Π² рассуТдСниях КэмпбСлла (Campbell, 1719–1796) ΠΎ «вСроятности» (ср. Π΅Π³ΠΎ ΠΈΠ½Ρ‚Π΅Ρ€Π΅ΡΠ½ΡƒΡŽ Β«Philosophy of RhetoricΒ»).

105

Π‘Ρ€. Fueter E. Geschichte der neueren Historiographie. MΓΌnchen, 1911. S. 363–371.

106

Π‘ΠΌ.: Π‘. 76 ΠΏΠΎ 1-ΠΌΡƒ ΠΈΠ·Π΄. 1916 Π³ΠΎΠ΄Π°; наст. ΠΈΠ·Π΄. Π‘. 75.

107

Π‘Ρ‚ΠΈΠ²Π΅Π½ считаСт Π›ΠΎΠΊΠΊΠ° Ρ‚Π°ΠΊΠΆΠ΅ Π²Ρ‹Ρ€Π°Π·ΠΈΡ‚Π΅Π»Π΅ΠΌ ΠΏΡ€ΠΈΠ½Ρ†ΠΈΠΏΠΎΠ² 1688 Π³ΠΎΠ΄Π°. НовоС Π½Π°ΠΏΡ€Π°Π²Π»Π΅Π½ΠΈΠ΅ английской мысли, ΠΏΠΎ Π΅Π³ΠΎ мнСнию, начинаСтся с сСрСдины XVIII Π²Π΅ΠΊΠ°, Π½ΠΎ ΠΏΠΎΠ΄ нСсомнСнным влияниСм французской Π»ΠΈΡ‚Π΅Ρ€Π°Ρ‚ΡƒΡ€Ρ‹. Β«By degrees a new spirit was to awake, but speculative impulse was not to come from EnglandΒ». Мало Ρ‚ΠΎΠ³ΠΎ сама Англия понималась французскими писатСлями Π»ΡƒΡ‡ΡˆΠ΅. Π‘Ρ€.: Stephen L. History of English Thought in the XVIII Century. Vol. II. Ldn., 1902. P. 186 ss.